यदि भवतः बालकः बालकः वा बालकः अस्ति, तर्हि त्रिचक्रीयः एकः सर्वोत्तमः अस्ति यत् भवान् शारीरिकक्रियाकलापं प्रोत्साहयितुं निवेशं कर्तुं शक्नोति ।
अस्माकं समाजे अत्यधिकाः बालकाः दूरदर्शनं, स्मार्ट-उपकरणेषु च क्रीडन् निष्क्रियतां शिक्षन्ते |
बालकाः चलने भवितुं इच्छन्ति, सर्वदा। यदा ते स्वस्य स्वस्य चक्रसमूहस्य कृते सज्जाः भवन्ति तदा त्रिचक्रीयः मार्गस्य नियमं शिक्षितुं एकः मजेदारः उपायः अस्ति।
यदा बहवः द्विचक्रयान-उद्योगविशेषज्ञाः वदन्ति यत् एकः बैलेन्स-बाइकः सवारी-सवारी-बाइक-इत्यस्य सर्वोत्तमः परिचयः अस्ति-18 मासानां यावत् युवा-त्रिकः स्वातन्त्र्यं, समन्वयं, सकल-मोटर-कौशलं च पोषयति |.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .
त्रिचक्रिका या साइकिल को संतुलित?
Balance Cycy इति द्विचक्रिकाः लघुः द्विचक्रिका अस्ति यत्र द्विचक्रिकायाः ​​पेडलं विना भवति । इदं लघुजनाः शिक्षयति यत् कथं सन्तुलनं, स्कूटं, सवारी, तटं च सर्वं स्वयमेव भवति। एकदा एतानि कौशल्यं निपुणतां प्राप्य, बालकः नियमित-बाइक-पर्यन्तं सम्यक् चलितुं शक्नोति तथा च प्रशिक्षण-चक्र-चरणं त्यक्तुम् अर्हति । बाईक-सन्तुलित-सवारी-सवारी सुचारुः द्रुततरः च भवति, त्रिचक्राणि तु किञ्चित् क्लन्कियरं मन्दं च भवन्ति ।

बालकः बायल-बाइकं बहु रोचते, परन्तु ते अपि क्लासिक-त्राइक-उपरि कूर्दितुं प्रतीक्षां कर्तुं न शक्नुवन्ति । इट`सा बाल्यकाल स्टेपल। अस्माकं प्रियाः त्रिचक्रिकाः भवतः बालकेन सह वर्धन्ते, प्रायः [पुश-बाइकरूपेण आरभन्ते” एकेन हन्डल-बार-सहितं यत् प्रौढ-अप्स-यानेन सह गमनात् पूर्वं भवति पूर्वं एकः बालकः पेडलिंग्-पर्यन्तं संक्रमणं करोति।सवारी-मध्ये सहायतायाः इव बहवः मातापितरः यावत् तेषां लघु-जनाः स्वयमेव जिप्-ऑफ्-करणाय सज्जाः न सन्ति।तर्हि ते महिमा-युक्त-विहारक-सदृशाः भवितुम् अर्हन्ति, परन्तु ते Point-तः Point A तः Point A तः Bo-point a happy kiddo-पर्यन्तं प्राप्नुवन्ति |.
अहं भवतः सक्रिय-बालकस्य कृते उत्तमं जन्मदिनस्य वा क्रिसमस-उपहारस्य विषये न चिन्तयितुं शक्नोमि यत् एकस्य प्रियस्य शिशु-त्रिसाइकिलस्य अपेक्षया!

बालकाः तान् प्रेम्णा पश्यन्ति!
अहं स्मरामि यदा अहं प्रायः 3 वर्षीयः आसम् तदा मम प्रथमं त्रिचक्रं प्राप्तवान्।-
अहं तावत् निःशुल्कः अभवम्! (यद्यपि आरम्भे अहं तस्य उपयोगं न जानामि स्म- मम पिता मां धक्कायितुं व्यवस्थितः आसीत्–
अहं मम स्वस्य वाहनस्य [चालितरूपेण” एतावत् महत्त्वपूर्णं अनुभवामि स्म!
(मम मनसि अहं किमपि `चालयन्` आसीत्, किमपि न सवारी-) आसीत्-)
एकदा अहं पेडलानां सम्यक् उपयोगं कथं कर्तव्यमिति जानामि स्म तदा मम पिता मां समीपस्थं उद्यानं प्रति नेष्यति स्म तथा च अहं मम त्रिचक्रिकां सवारीं करोमि यथा मम जगतः स्वामित्वं भवति स्म!
त्रिचक्रिकाः बाल्यकाले अपि महतीं स्मृतयः कुर्वन्ति!
अहं मन्ये ते प्रायः गमनस्य संस्कारः इव सन्ति!
अधुना मम नेत्रयोः अश्रुपातः अभवत् ।-
किं भवन्तः प्रथमं त्रिचक्रं स्मर्यन्ते?

बालस्य प्रथमत्रिचक्रिकायाः ​​तस्याः वा तस्य महत्त्वपूर्णानां बाल्यस्मृतीनां वा एका भविष्यति!
बालकस्य स्वस्य त्रिचक्रिकायाः ​​सवारीं आरभ्यत इति एकप्रकारं गमनस्य संस्कारः अस्ति—सः अवगच्छति यत् सः पुनः शिशुः नास्ति तथा च सः स्वस्य स्वस्य– कार्यान् कर्तुं आरभुं शक्नोति–. अतीव मुक्तिप्रदः भावः अस्ति!
प्रायः वर्षद्वये वयं वयं व्यक्तिः स्मः, मातापितृभ्यः अन्येभ्यः जनानां च पृथक् पृथक् वयं अवगन्तुं आरभामः–..
यत् ते [भयंकरं द्वौ” इति वदन्ति तत् वस्तुतः भवतः बालकः अवगच्छति यत् सः अपि व्यक्तिः अस्ति!स्वस्य आवश्यकताभिः सह!
अतः यदा भवन्तः स्वस्य बालकस्य प्रथमं शिशुत्रिचक्रं चिन्वन्ति तदा सम्पूर्णविस्तृतजगति इदं सर्वाधिकं प्रियं त्रिचक्रं भवेत्!
किं अहं सम्यक् अस्मि ?